ఎప్పుడో విన్న పిలుపే
ఇప్పుడు ఎదుట నిలబడింది
ఇప్పుడది పలకరింపు.
పిలుపే స్వరస్థాయిని తగ్గించుకుని
పలకరింపులో ఆర్ధ్రత వుంది కానీ
అభివ్యక్తి లోపించింది.
నా పరిణతానుభవాన్ని
మరింతగా పదును పెట్టుకుని
ఆ పలకరింపులోని ఆంతర్యాన్ని
చేదుకోవాలని
చేతనైన ప్రయత్నం చేసినా
ప్రయత్నం ప్రయాసగా మిగిలింది.
ఎటూ తోచక గద్దించి చూచేసరికి
ఆ పలకరింపు
ఎకాయెకిన ఎటో ఎగిరిపోయి
దూరం నుంచి పిలుపుగా వినిపించింది.
కొందరు వ్యక్తులు
మనకు పరోక్షంగా వున్నప్పుడు
ఎక్కుపెట్టిన గొంతులతో
ఏవేవో అంటుంటారు.
సముఖంలో ఆ గొంతులే నీళ్లు నములుతుంటాయి.
మడతలు పడ్డ మనసులున్నప్పుడే
ఈ పరిస్థితి దాపురిస్తుంది.
పరోక్షంగా వున్నా
ప్రత్యక్షంగా వున్నా
ఉద్దిష్ట సత్యాన్ని
నిర్దిష్ట రీతిలో ప్రకటిస్తుంది.
