భయం బీజం (స్తీ) – డా||పెళ్ళకూరు జయప్రద సోమిరెడ్డి

ఒక స్త్రీ కేరింతల దేహ సముద్రం

మరో స్త్రీ దుఃఖపు తీరం

సంగీతాల సవ్వడిని మర్చిపోయిన భర్తలు

గురువులు నోటికి వేసిన సంకెళ్ళను

తమ భవిష్యత్తుకు తొడుక్కున్న

క్రమశిక్షణ లేని పిల్లలు

బెదరగొడ్తున్న భవిష్యత్తు

ఆమెకు ఓదార్చడమే తెలుసు

చీల్చి చెండాడటం

నిన్న మొన్నటిదాకా తెలీదు

ఇప్పుడు స్త్రీ భూమిని చిమ్ముతోంది.

సముద్రాన్ని కడుగుతోంది

నింగి దాటి ఎగురుతోంది

ఒకానొక అదృశ్యశక్తి

దృశ్యమై నిలిచినప్పుడు

స్త్రీ ఎదిగింది అనరు

బరితెగించింది అంటారు

పురుషుడి గుండెల్లో

భయం బీజం మొలకెత్తింది కదా మరి.

Share
This entry was posted in కవితలు. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

(కీబోర్డు మ్యాపింగ్ చూపించండి తొలగించండి)


a

aa

i

ee

u

oo

R

Ru

~l

~lu

e

E

ai

o

O

au
అం
M
అః
@H
అఁ
@M

@2

k

kh

g

gh

~m

ch

Ch

j

jh

~n

T

Th

D

Dh

N

t

th

d

dh

n

p

ph

b

bh

m

y

r

l

v
 

S

sh

s
   
h

L
క్ష
ksh

~r
 

తెలుగులో వ్యాఖ్యలు రాయగలిగే సౌకర్యం ఈమాట సౌజన్యంతో